Blog

Tenslotte

24-10-2013 11:22

We zijn afgelopen maandag weer veilig terug gevlogen van Moskou Demodedovo naar Düsseldorf met Air Berlin. Terug duurde wat langer dan heen nl. 3 uur en 15 minuten vliegen. Geen bijzonderheden. De parkeerservice die ons weer naar onze auto moest brengen was even wat moeilijk af te spreken (Waar moesten we nou precies staan wachten?) maar dat kwam allemaal goed en na toch wel een hele dag onderweg zijn zaten we 's avonds om een uur of 9 weer thuis.

Al met al een hele mooie en fijne reis. We hebben het goed gehad met z'n vieren doordat ieder steeds kon doen en zien wat hij of zij wilde. Dank je wel daarvoor aan onze medereizigers. Na twee Ruslandreizen moet ik zeggen dat deze laatste me het beste bevallen is, zonder daarbij iets af te doen aan de eerste. Het is toch fijner om (vind ik/vinden wij) zélf onderweg te zijn, je route te bepalen en te bepalen wat je wel en niet gaat zien. Ook zelf je weg moeten zoeken in Moskou en daarbuiten maakt dat je Rusland meer ondergaat dan wanneer je veilig en gemakkelijk van A naar B wordt vervoerd in een bus. Ook fijn natuurlijk, zeker als je er helemaal niet op staat te kijken om zelf je weg te moeten zoeken, maar dat is maar wat je prettig vindt. 

Rusland is een bijzonder land. Volgens mij nog steeds op zoek naar een goede "postcommunistische" vorm. Het land is vooral op zoek naar een nieuw soort trots voor dat grote land waarin ze leven maar veel mensen zijn al lang blij dat het er betrekkelijk rustig is en dat het land weer welvarender wordt. We moeten het land niet te veel meten naar onze eigen maatstaven maar proberen te begrijpen wat de Russen beweegt, waar ze vandaan komen en waar ze heen willen. 

Iedereen die meegelezen heeft en al of niet een reactie heeft geplaatst bedankt. Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Wellicht tot een volgende reis. Helaas heb ik mijn medereizigers niet aan het schrijven gekregen. Er was ook weinig tijd voor. Het zij zo.

Flip van Pruissen

Lees meer

Moskou is soms verder dan je denkt

21-10-2013 00:09

Docterandus P zong ooit in zijn Troijkalied over Omsk dat net iets te ver weg lag. Zoiets was voor ons vandaag aan de hand met Moskou. We waren vanmorgen een half uurtje vroeger aan het ontbijt dan gewoonlijk omdat we een flinke reis voor de boeg hadden (235 km) en omdat we toch ook nog het een en ander wilden zien van Suzdal. Ik heb gisteren al op voorhand geroepen toen ik nog maar een deel had gezien,dat Suzdal het mooist van alles was. Ik moet dat toch een beetje afzwakken. Het lijkt er op of er te veel moois is in Suzdal. Het lijkt er op dat men het niet allemaal kan onderhouden en er staat dan ook veel bij dat vervallen is en niet te bezichtigen. Wat er over blijft is nog steeds prachtig en veel, maar deze kanttekening moest ik even kwijt. We hebben er een tijdje rondgelopen en de Nicolaaskerk van binnen bekeken. Van buiten is deze kerk ook zeer imposant, en hij heeft, altijd mooi: "blauwe koepels met sterren". Zie de foto's. Als laatste attractie hebben we het museum voor houtarchitectuur bezocht. Een klein maar fijn openluchtmuseum met louter houten gebouwen. Ik vond het prachtig. Wel een beetje modderig wat zorgde voor voetengestamp en geplens toen we weer buiten stonden.

Daarna gingen we op weg voor echt de laatste etappe met de auto: naar ons hotel in Moskou. Dat ging in eerste aanleg voorspoedig. We moesten om uiterlijk 19.00 uur in Moskou zijn want dan zou onze huurauto worden opgehaald. Ook hadden we afgesproken dat we ongeveer een uur voordat we zouden aankomen, onze contactpersoon zouden bellen. Dus toe we op 70 km van Moskou waren en onze TomTom aangaf dat we om 18.00 uur ter plekke zouden zijn hebben we dat geSmst aan Dmitri. Echter meteen daarna raakten we in een file. Simpelweg omdat de snelwegen in Rusland geen snelwegen zijn als bij ons, maar 4-baans wegen met om de paar kilometer een stoplicht. Voeg er dan nog een ongeluk een een wegversmalling aan toe en je hebt zo'n 2 uur file. Toen bleek dat we 19.00 uur niet gingen halen hebben we Dmitri gebeld om dat te vertellen. Hij begon direct te dreigen met "dat we mogelijk moesten bijbetalen als we niet op tijd waren", wat de stemming er niet beter op maakte. Uiteindelijk begon het spul weer te rijden en met een flinke eindsprint hebben we schade kunnen beperken tot zo'n 20 minuten, waar Dmitri gelukkig niet moeilijk over deed. Lees meer over Russisch filerijden in mijn vorige algemene artikel.

De Ring is dus rond. Moe maar voldaan (daar is ie weer) hebben we gegeten in het hotel en zijn naar onze slaapkamer gegaan waar ik het niet kon laten dit stukje nog te schrijven. 

Morgen om 10.30 uur naar het vliegveld om in de middag weer in Nederland te arriveren.

Groetjes allemaal van ons vieren.

Nogmaals bedankt aan degene die gereageerd hebben. Het was mijn benzine.

Lees meer

Algemene opmerkingen over deze reis

20-10-2013 23:25

Nee hoor, de opmerking over al dan niet schone wegen in Rusland is geen teer onderwerp (zie reactie Dick en Annemiek) maar één van de onderwerpen die me zijn opgevallen tijdens deze reis en waarover ik nu in dit artikel iets ga zeggen. De wegen in Moskou zijn erg schoon. We hebben een paar keer sproeiwagens zien rijden die in een keer met een krachtige straal een straat van 4 banen breed schoon spuiten ook nog eens met een behoorlijke snelheid. Kijk maar uit als ze langs komen anders wordt je nat. Daarnaast zijn er veel mensen bezig met het schoon houden van parken, bezienswaardigheden en ook straten en pleinen. Ja de straten in Moskou zijn schoon. Buiten Moskou is dat een stuk minder. Om de een of andere reden ligt er overal veel zand op de weg dat bij regen gaat opspatten als modder waardoor alle auto's er binnen de kortste keren smerig uitzien. Zo ook de onze (van origine wit). Ik zou, als ik hier woonde mijn geld niet steken in reclame op bussen en trams want die wordt, als het regent, onleesbaar.

Ja, ook wij volgen het gekissebis tussen Nederland en Rusland. Eerder schreef ik dat men daar hier niet zo'n weet van heeft, maar het is toch een paar keer voor gekomen dat we bekend maakten aan Russen dat we uit Hollandia (spreek uit: Gallandia) kwamen en dat we dan een lachend "ho, ho, ho, ho" of zoiets) te horen kregen. Men weet er dus kennelijk wel iets van, maar er wordt verder beslist niet onvriendelijk gedaan, en gewoon verder gekletst. Jammer dat dit in ons vriendschapsjaar gebeurt. Bij gelegenheid wil ik er best nog eens meer over vertellen maar nu voert dat te ver. Het valt overigens op dat de Russische dames wat meer open zijn dan de Russische heren. Zij knopen soms spontaan een praatje aan en willen graag weten waar we vandaan komen en ons wijzen op de mooie dingen die we moeten gaan zien.

Het eten is hier prima. Echte Russische gerechten bemachtigen is wat moeilijk. Als je er om vraagt wordt er wat glazig gekeken. Ook hier veel invloeden van andere landen zoals overal met als klapstuk inmiddels héél véél MacDonalds in dit land. Zelfs wij hebben er koffie gedronken op onze laatste dag.

Het is hier niet duur. In Moskou is het prijspijl wel aan de hoge kant maar daarbuiten is het goekoper dan bij ons. Met name de benzine kost de helft van bij ons. Ook wordt je in boekjes gewaarschuwd voor hogere toegangsprijzen voor buitenlanders. Ik ben dat helemaal niet tegen gekomen.

Het verkeer is in Moskou zeer hevig. Daarbuiten is het rustig. Wat opvalt is dat er hier meer forse auto's rond rijden dan bij ons. Ik bedoel de Range Roovers, de Jeeps, de Porsche Cayennes, de hoge Volvo's Audis enzovoort. Ook nog veel kleine en matige auto's. Het lijkt wel of er hier meer verschil is tussen arm en rijk als je afgaat op het wagenpark. De Russen rijden "ferm" zal ik het maar noemen, maar niet gevaarlijker dan elders. Wel vreemd is het filegedrag: als er een file ontstaat gaan ze spontaan een derde rij vormen (bij een tweebaansweg) op de vluchtstrook of gewoon door de bulten en kuilen langs de weg als er geen vluchtstrook is. Met name in die laatste situatie geeft dat veel gewring. Bovendien is een Russische snelweg meestal geen echte snelweg maar een 4 baansweg met op onverwachte plaatsen zebrapaden en stoplichten. Wat leidt tot onoverzichtelijke gevaarlijke situaties voor onze westerse ogen.

Er zijn vast nog veel meer dingen op te merken maar die schieten me nu even niet te binnen. Volgen mogelijk nog.

Lees meer

Suzdal: mooi, mooier, mooist.

19-10-2013 23:10

Omdat er na 7 dagen rondtoeren een zekere moeheid ontstaat na het zien van zo veel kerken, kloosters, Kremls enzovoort is het een goede keus om als laatste naar Suzdal te gaan. Daar is zó veel moois te zien dat je toch weer wordt wakker geschud als het ware en je weer helemaal bij de les bent. En dat durf ik nu al te zeggen als we nog lang niet alles gezien hebben hier. Daar gaan we morgen mee verder.

Vandaag begon somber. Het druilde in Kostroma, was wel niet meer zo koud als gisteren maar toch niet de voorspelde weersverbetering. We zijn gaan rijden naar het Hypathiosklooster en het ernaast gelegen museum voor houtarchitectuur. Maar het laatste was zo leeg en zo troosteloos dat we niet naar binnen zijn gegaan. In Suzdal moet er een veel beter openluchtmuseum voor houten gebouwen zijn. Dus die maar doen. Ook het klooster hebben we alleen van buiten gezien. Daarna zijn we naar het centrum gereden waar lange rijen witte gelijk uitziende winkelgalerijen zijn uit vroeger tijden. Die hebben we bekeken als ook de markt. Altijd leuk. Lange rijen dames met voorraadjes potjes met van alles en wat  die ze aan de man proberen te brengen. De winkelgalerijen vielen een beetje tegen mogelijk mede door het matige weer. Kostroma was voor ons de minste stad van de Ring.

Het was ook de verste plek van Moskou uit gezien en vandaar gaat het nu in twee etappen van gemiddeld 200 km terug naar Moskou. Vandaag dus naar Suzdal. Wil en ik ieder een stuk gereden en dat ging weer prima mede doordat er op zaterdag minder vrachtverkeer is.  Het weer werd ook langzaam beter en toen we in Suzdal aankwamen was het zodanig dat we droog richting stad konden lopen en weer terug. Het eerste wat je dan tegen komt is een enorme burcht met 20 grote wachttorens. Dat blijkt dan een klooster te zijn geweest: het Verlossersklooster van St Euphimius. Het maakte ooit deel uit van een ring van 15 kloosters die gepland waren als defensieve voorposten voor de stad. Paters als soldaten dus. Nou dit klooster is een enorme joekel! Als je er om heen loopt kijk je aan de achterzijde op weer een ander klooster: het voorspraakklooster. Dat witte geheel met zijn muur er omheen levert een schitterend plaatje op. (zie foto's). Zoiets maakt mijn dag bijzonder! Na de bezichtiging zijn we terug gelopen naar het hotel, een blokhutachtig geheel met veel mooi bewerkt hout. Het klinkt misschien wat oubollig als je het zo leest, maar het is best mooi. Goed hotel weer. Allemaal goede hotels overigens. Goed zo, Tiara Tours!

Zoals gezegd gaan we morgen verder met het verkennen van Suzdal. We moet rond 19.00 uur in het hotel in Moskou zijn dus we hebben nog wel wat tijd.

Had ik overal in alle hotels goed werkend gratis internet op mijn hotelkamer, nu in Suzdal voor het eerst niet. Hier moet ik in een ander gebouw in de bar gaan zitten. Ook geen verkeerde plek overigens. Ik neem tenminste nog een wodkaatje. Nazdrovje.

Lees meer

Juichen in Kostroma

18-10-2013 23:00

Het was koud vandaag. Rond het middaguur scheen de zon even maar ervoor en erna was het somber en koud: 3 graden. Morgen wordt het warmer en zonniger. Zoals inmiddels gebruikelijk zijn we vandaag na het ontbijt en het uitchecken weer eerst, in dit geval, Yaroslavl verder gaan bekijken om pas rond 12.30 uur weer te gaan rijden. Onze wegen Marga, Wil / Tineke, Flip splitsten zich. Wij zijn naar het Verlossersklooster gegaan, vooral om de fresco's van de Transfiguratiekathedraal te gaan bekijken. Wil en Marga zijn naar de lokale markt geweest. Toen we bij het klooster aan kwamen kostte het eerst grote moeite om duidelijk te maken waar we in wilden en toen dat eenmaal duidelijk was bleek die kerk weer gesloten. Dat is in korte tijd al de derde kerk waar we gericht op af gaan en die dan gesloten blijkt te zijn. Toeval? of gewoon te laat in het seizoen? We hebben het niet kunnen achterhalen want achter al die kassa's zitten dames van middelbare leeftijd (die so wie so 90% vormen van het museumpersoneel in Rusland en die spreken doorgaans geen Engels, dus ik ben al blij als we kaartjes kunnen kopen die we ongeveer willen). Omdat de kerk gesloten was hebben we de tentoonstelling van kerkschatten van Yaroslavl bezocht en die was eerlijk gezegd ook héél prachtig, dus kwam alles toch nog goed. Terug naar de auto en op weg naar Kostroma. 

We konden in onze Tomtom het adres van ons nieuwe hotel niet goed ingeven dus reden we te ver Kostroma in. Later kwam Marga er achter de Tomtom zowat alle hotels kent zodat we veel eenvoudiger op hotel hadden kunnen zoeken. Daar kwamen we wat te laat achter of misschien ook weer niet want daardoor gebeurde het volgende: Langs de weg waarlangs wij Kostroma binnen reden stonden al vele honderden zo niet duizenden mensen opgesteld met ballonnen en vlaggetjes. Wij dachten dat ze er voor ons stonden (verdorie er is weer geluld) maar dat bleek niet zo te zijn. Uit nieuwsgierigheid hebben we onze auto langs de kant gezet en zijn we polshoogte gaan nemen. We kwamen direct in gesprek met enkele vrolijke studentes uit Kostroma die een paar woordjes Engels spraken en die ons duidelijk maakten dat er "iets" van de Olympische winterspelen langs zou komen. Wij concludeerden dat dat dan wel de Olympische vlam zou zijn en dat bleek juist. Het uiterst lollige gesprek met de meisjes ging nog een tijdje voort (veel gegiechel en gelach) en vooral het woordje "cool" vonden ze leuk en bleven ze herhalen. Inmiddels wisten we waar ons hotel was na nog wat omrijden. Het was aan de weg waar de vlam langs zou komen en die was inmiddels volledig afgesloten dus waren we min of meer verplicht te blijven kijken wat geen ramp was want toch een belevenis. Na ruim een uur kwam de vlam inderdaad langs vooraf gegaan door een paar reclamewagens. Net bij ons werd de loper afgelost door een andere. Leuk om te zien. Ze moeten nog even. Sochi is nog ver. Hierdoor waren we later in het hotel en hebben we besloten vandaag niet meer te gaan sight-see-en. Lekker op ons gemak gegeten in het hotel en daarna met drie van de vier de sauna in gedoken. Mijn eerste Russische sauna met een mensenkookpan buiten in de vrieskou om af te koelen en binnen een sauna van boven de 90 graden om op te warmen. Bijzonderheid: soort vilten Paulus de Boskabouter mutsen om geen kou op te lopen als je naar buiten gaat. Lekker.

Had me voorgenomen nog wat algemene bevindingen op te schrijven ook naar aanleiding van een opmerking in de reacties over schone straten (fijn die reacties) maar dat doe ik een volgende keer.

De andere schrijvers staan nog steeds niet in de rij. Ik blijf ze vragen.

Lees meer

Yaroslavl aan de Wolga.

17-10-2013 19:34

Hotel Lion in Rostov (spreek Lion op z'n Hollands uit. Doen ze hier ook) is een gezellig beetje ouderwets maar goed hotel. Het personeel is aardig de kamers goeden het keuze-ontbijt prima. We hebben tegen tienen onze spullen in de auto gelegd op de beveiligde parkeerplaats en zijn eerst het prachtige lokale Kremlin gaan bezoeken. Nou viel dat inhoudelijk weer een beetje tegen. Ik heb gisteren al de loftrompet gestoken over het prachtige geheel van dit Kremlin waarvan, bij de eerste aanblik, je b../mond openvalt ern ook als je het binnen gaat is het schitterend om al die gebouwen te zien, maar in de gebouwen was er eigenlijk niks. Er moeten ergens mooie fresco's zijn maar toen we er naar informeerden bleek dat deel "zakriet" oftewel gesloten te zijn. We hebben er alleen de koffiebar van binnen gezien en ach, de koffie was er lekker, dus van ons geen klacht. Daarna zijn we terug gegaan naar de auto. (Ik moest krabben, het heeft hier vannacht aardig gevroren. Vandaag mooie heldere dag maar koud 6 graden). We zijn naar Yaroslavl gereden wat zo'n 55 km verder ligt. Kleine stukjes rijden dus wat volop tijd oplevert om te wandelen en dingen te gaan zien. We hebben ons ingeschreven in het gloednieuwe IBIS-hotel wat veel minder romantisch en Russisch is dan de hotels tot nu toe, maar toch ook wel lekker. Iedereen spreekt hier Engels wat een hoop gebaren en en tijd scheelt.

Na de lunch hier te hebben genoten (zo heet dat, en het was genieten want lekker) zijn we afzonderlijk maar 2 aan 2 natuurlijk ieder onze eigen weg gegaan in Yaroslavl. Weer veel mooie kerken, een mooie wandelpromenade langs de Wolga, een klokkenspel waar een kwartier lang op diverse klokken werd gebeierd en waar we Marga en Wil weer tegen kwamen en tenslotte een bar gevonden waar we een lekker glas witte wijn hebben besteld in het Russisch. Er is ook hier een grote burcht. Geen echt Kremlin of Kreml moet ik eigenlijk zeggen, maar een zwaar ommuurd klooster. Dat was inmiddels dicht en gaan we ook weer morgen zien.

Wij zijn nu weer terug in het hotel waar we nog gaan eten. Hebben Marga en Wil nog niet terug gezien. Ze kunnen zich hier in elk geval niet vergissen in de uitgang van de metro want die is hier niet. Of ze heel zijn thuis gekomen hoor je morgen. Ik heb er alle vertrouwen in. 

Lees meer

Yóóów

16-10-2013 22:03

Het weer was wat minder vandaag. Veelal grijze luchten en vanochtend en vanavond een buitje regen. We zijn vanmorgen begonnen met twee kloosters in en vlakbij Perslavl. We hoefden vandaag maar zo'n 65 km naar ons volgende hotel dus we hadden de tijd.Het eerste klooster, het Goritsky-klooster als ik me goed herinner, (boek ligt in de auto) was een beetje vervallen geheel. Dat maakt het vaak mooier in mijn ogen dan wanneer het spic en span en steriel is opgeknapt. Bij de kassa moet je stedds keuzes maken uit wat je wilt zien en dat is vaak een beetje gissen, maar hier gisten we goed. In een van de vervallen gebouwen was een mooie tentoonstelling met ikonen, schilderijen en beeldhouwwerk. Vooral dat laatste is uitzonderlijk voor de Russisch Orthodoxe Kerk, want zulke afbeeldingen mogen helemaal niet (to op de dag van vandaag). We mochten zelfs foto's maken.

Het volgende klooster was het Nikitski klooster iets boven Pereslavl. Omdat die dingen vaak op een hoge plek liggen, zag je vanuit het ene klooster het andere al liggen. Hier kwamen we voor het eerst het verschijnsel tegen dat de dames alleen naar binnen mochten als ze zich omwikkelden met een rok en een hoofddoek. Dat leverde een fraai gezicht (foto) op en Marga kreeg er de slappe lach van. Het klooster was van buiten redelijk imposant maar van binnen lelijk.

Hadden we tot dan toe vooral door bossen gereden nu werd het landschap wat opener. Open wil niet zeggen landbouw- of veeteeltgrond, maar gewoon minder bomen. Het rijden gaat probleemloos voor zowel Wil als voor mij. De wegen zijn redelijk goed, weliswaar uitsluitend tweebaans en soms met wat kuilen, maar verder is het goed rijden. Even uitkijken voor het inhaalprincipe d.i. uitwijken naar de vluchtstrook als die er is om je te laten passeren, maar dat is in veel voormalige Oostbloklanden en daar hebben zowel Wil als ik voldoende ervaring mee.

Toen kwamen we in Rostov-Veliky een plaats met zo'n 30.000 inwoners. (Goirle? Zierikzee?) En daar staat me toch een indrukwekkend Kremlin! Yóóów! Een Kremlin in Rusland is een burcht die vaak die vaak de oorsprong vormde van een stad. Het beroemdste Kremlin staat natuurlijk in Moskou omdat daar de landelijke macht zich is gaan vestigen, maar er zijn veel meer steden met een Kremlin/burcht. In die Kremlins werden ook de kerken gebouwd. Soms wel 5 of 6 en niet de kleinste. Hier in Rostov dus ook en dat levert een prachtig gezicht op met al uitstekende uienkoepels boven de muur van het Kremlin uit. In ons boek werd Rostov "misschien wel het mooiste stadje van de Gouden Ring" genoemd, en dat zou wel eens kunnen kloppen. Het is een schitterend gezicht. We hebben na aankomst een wandeling gemaakt al een stukje in en rond dat Kremlin tot aan het meer. Ja, het geheel ligt ook nog eens aan een groot meer. Het echte bezoek gaan we morgen doen voor we weer verder rijden. Ook dan hoeven we maar zo'n km of 60.

Een supermarkt hebben we niet kunnen vinden om nog wat boodschappen te doen, maar gelukkig had Wil wel een goed restaurant ontdekt waar bovendien nog iemand Engels sprak ook zodat we goed en lekker hebben kunnen eten met een lekker glaasje wijn erbij.

Lees meer

Op weg in Rusland

15-10-2013 22:50

Iedereen die tot nu toe al gereageerd heeft wil ik van harte bedanken. Het maakt het verslag doen extra leuk. Als jullie blijven reageren, blijven wij schrijven. Nu is dat "wij" vooralsnog wat voorbarig, want Marga, Wil of Tineke zien door tijdgebrek nog steeds geen kans iets toe te voegen. Ik blijf het ze vragen. Wel publiceer ik steeds ongeveer een zelfde aantal foto's van Marga en Wil naast die van Tineke en mij.

Vandaag zijn we dus op weg gegaan met eigen vervoer zoals dat heet. Om stipt 10.00 uur kwam Dimitri, onze contactpersoon van Tiaratours alhier, ons de huurauto brengen een Chevrolet Laceti. Ik had deze auto geGoogled en kwam daarbij steeds alleen een sedan model tegen. Daarbij had ik mijn twijfel of die groot genoeg was voor 4 personen en hun bagage maar er blijkt gelukkig ook een stationcar model te zijn en die is ruim genoeg voor 4. We konden dus zonder zorgen op weg. Ik mocht beginnen met rijden. Moesten eerst tanken want het is hier de gewoonte om huurauto's met vrijwel lege tank op te leveren. Dankzij de door Marga en Wil geleende TomTom met Russische kaarten reden we moeiteloos het drukke Moskou uit en eerst naar Sergiev Possad. Daar licht het belangrijkste klooster van de Russisch Orthodoxe kerk onder andere omdat de prelaat daar 's zomers verblijft. Het is een prachtig complex. Ik kan dat zeggen omdat ik er in 2005 al eens was. Alleen nu werd het grootscheeps gerenoveerd en stond daarom voor een groot deel in de steigers. De foto op de startpagina is er gemaakt in 2005. Vergelijk hem maar met dezelfde foto in de fotogalerij en zie de prachtig blauwe koepels in de steigers staan. Jammer voor mijn medepassagiers maar het geheel is nog steeds wel indrukwekkend vooral ook door de mooie interieurs van de kerken.

Na Sergiev Possad zijn we doorgereden naar Pereslavl Zalesskiy. Daar hebben we ons hotel gevonden en hebben we ingecheckt. Het echte sightseeing doen we hier morgen voor we weer verder rijden. Nu zijn we op goed geluk gaan wandelen en kwamen daarbij door het prachtige landelijke deel van Pereslavl langs houten huisjes aan zandwegen en langs bouwvallen van kerkjes die allemaal prachtig in hun eenvoud zijn. Na de wandeling hebben we geborreld (russische champagne, bedankt voor de tip Marianne) in een karaoke restaurant. Karaoke is hier populair alleen vanavond werd er niet gezongen.

Tenslotte hebben we in een ander tentje alhier geprobeerd wat te eten te krijgen. Dat lukte maar gedeeltelijk. Vooral Wil was de pineut want moest het met een bordje friet doen. Zijn bestelde zalm wilde maar niet komen. Na drie pogingen hebben we het maar opgegeven.

Nog niet verteld: Tineke heeft vanaf de eerste dag een Ischias-achtige pijn in haar rechter been en bil. Die pijn wordt maar moeizaam minder. Hopelijk zakt het de komende dagen verder.

Lees meer

Tweede dag in een zonovergoten Moskou

14-10-2013 20:31

Lekker geslapen! Dat gaat ook veel beter zo'n tweede nacht als je de dag ervoor door Moskou hebt gestruind met nog zo'n avontuurtje aan het eind. Bovendien hadden we het bed wat zachter gemaakt door een dekbed op het matras te leggen. Overigens is hotel Maxima Zarya (er zijn 4 Maxima hotels in Moskou) een prima hotel. Goede kamers, goed sanitair. Sober naar Europese maatstaf, maar absoluut goed en netjes. 

Vandaag dan. Eerst hebben we nog een metrostation bekeken waar we gisteren niet aan toekwamen: dat op het plein van de Revolutie. Marga en Wil waren daar gisteren. (zie foto Marga met beeld). Daarna zijn we naar het Bolsjoi theater gegaan. We hadden gehoord dat je daar om 12.00 uur een rondleiding kon krijgen en gelukkig waren we er ruim op tijd want er mogen per keer maar 15 mensen naar binnen en dat wisten we nog niet maar we waren er binnen de limiet. Rondleiding gehad. Duurde lang en was volledig in het Russisch. Geen woord Engels. Het Bolsjoi theater is mooi maar als je toch niks zinvols te horen krijgt kan het ook in een half uur i.p.v. anderhalf uur. Hoe dan ook: wij hebben het beroemde Bolsjoi theater van binnen gezien. Overigens had ik tevoren geprobeerd een uitvoering te boeken voor de dagen dat we hier zijn maar daar was ik te laat mee.

Na het Bolsjoi theater geprobeerd in hotel Mercure koffie te gaan drinken, maar toen we binnen kwamen met onze spijkerbroeken, rugzak en bergschoenen kregen we te horen dat ze "nét gesloten waren in verband met een bruiloft". Een standaard manier, volgens mij, om ál te shabby figuren de deur te wijzen. In het Oostblok wordt vrijwel standaard op zaterdag getrouwd en niet op maandag. Dus naar een restaurant van lager allooi gegaan en daar een lunch genuttigd. 

Na de lunch zijn we gaan wandelen naar het Huis van de Baljaren, ook wel het woonhuis van de Romanovs genoemd. Het stond in onze reisgids als "zeer bezienswaardig" en hoewel het beslist niet onaardig was en een indruk gaf van het leven in de 17e eeuw, met name van de "gevangenis" waar de vrouwen zich in bevonden, was het toch wat magerder dan wij vooraf dachten. Daar vlakbij ligt de Nikitniki kathedraal. Beetje verborgen tussen hoge gebouwen en helaas gesloten op maandag.

Tenslotte hebben we besloten nog even naar de Arbat te gaan. Dat is een nogal toeristische winkelstraat waar het, zeker met dit mooie weer, gezellig druk is. Als het goed is zijn Marga en Wil daar vandaag óók geweest. Lekker overheen gewandeld. Wat gegeten in een van de vele restaurants aldaar en toen naar huis. Alles teruglezend lijkt het of het wat minder was vandaag maar dat is beslist niet zo. Het was een heerlijke dag.

Lees meer

Een prachtige eerste dag met een spannend slot

13-10-2013 19:51

Na matig te hebben geslapen (beetje hard bed voor mijn tere billetjes) en lekker te hebben ontbeten zijn we met z'n vieren op pad gegaan. Samen hebben we het Rode Plein, en winkelcentrum GUM "gedaan". Lekker koffie gedronken waarna Tineke en ik de voor de hand liggende attracties hebben bezocht: het Kremlin, de Vasiliuskerk en een aantal mooie Metrostations. Omdat Marga en Wil dit al eerder zagen zijn zij hun eigen weg gegaan.  Zij zijn naar een permanente markt geweest met daaromheen alle mogelijke bijzondere gebouwen waarvan ik de naam vergeten ben. Ik heb Marga gevraagd daar zélf wat over te schrijven en dat heeft ze beloofd te doen maar gelet op de afloop van deze dag komt dat er vanavond niet meer van.

Zoals gezegd: rond het middaguur zijn we uit elkaar gegaan. Wij zijn eerst de Vasiliuskerk van binnen gaan bekijken. Aardig maar niet zó geweldig, maar toen we in het kerkgedeelte kwamen stonden er 4 mannen op die prachtig begonnen te zingen. Eerder op de dag overkwam ons iets soortgelijks toen we het kerkje op de punt van het Rode Plein binnen gingen waar een dienst aan de gang was en waar een prachtig vrouwenkoor zong. Veel en mooie Russische zang dus vandaag en daar houden wij erg van. Na de Vasiliuskerk zijn we rond het Kremlin gewandeld en naar de ingang aan de andere zijde. Lange rij (45 minuten) maar toen toch naar binnen om ons vooral met de kerken bezig te houden rond het kathedralenplein. Prachtig, prachtig, prachtig, vooral met die zon erop, maar ook van binnen schitterend mooi. Beetje druk, dat wel, want heel Moskou was volgens mij op de been plus behoorlijk wat toeristen en dat geeft een gezellige drukte. Wat gegeten in de buurt van het grote winkelcentrum onder de glazen koepels. Van een afstandje de wacht zien wisselen en toen de metro in om wat mooie metrostations te zien. Is niet eenvoudig met al die metrokaartjes in Europees schrift wat je dan moet rijmen met het Cyrillische schrift. Lukte overigens goed. Inmiddels waren we zo moe dat we weer richting ons hotel gingen waar we rond 19.00 uur aankwamen. Wil en Marga waren er nog niet. Wij besloten in het hotel wat te gaan eten. Nog voor de soep werd opgediend kreeg ik een SMS van Marga: "wij staan op het metro station maar weten de weg niet meer. Stuur ons adres hotel zodat we met de taxi kunnen komen". Aangezien het metrostation hier 5 minuten lopen vandaan is leek me dat overdreven. Heb ze terug gebeld: ik kom jullie halen (want dat spaart een taxi en de soep zou nog 10 minuten duren volgens de ober). Naar het metrostation gelopen maar wie ik ook zag: geen Wil en Marga. 4 keer rond gelopen maar niks. Ik zal niet alle details oprakelen zoals het beltegoed van Marga dat vrijwel op was enzovoort, maar uiteindelijk heb ik ze het adres van het hotel geSMSt waarna ze met een taxi naar het hotel zijn gekomen. Wat bleek: nee, ze stonden niet bij het verkeerde metrostation, maar wel bij de verkeerde uitgang (zeg maar uitgang noord terwijl het uitgang zuid moest zijn). Alle twee ronde gebouwtjes die een paar honderd meter uit elkaar liggen. Genoeg om elkaar mis te lopen.

Kijk zo heb je tenminste een verhaal te vertellen. Eind goed al goed. Ze hebben 3 uur over hun thuisreis gedaan maar we hebben het al weer weggespoeld met wat wodka.

Marga vertelt haar kant van het verhaal nog wel maar voor nu wens ik iedereen welterusten. Zie ook de foto's.

Overigens iedereen nu al bedankt voor de reacties. (ga door, ga door!) Ik zie zo veel Russische teksten, dat ik overweeg de rest van het verhaal in het Russisch te doen. Jullie verstaan dat vast!

 

Lees meer
1 | 2 >>